choroby psychiczne u dzieci

Dziewięcioletnia dziewczynka z Norfolk przeszła skomplikowaną operację usunięcia ogromnej kuli włosów z żołądka. To wynik jej sześcioletniego nawyku żucia i połykania własnych włosów, który doprowadził do poważnych problemów zdrowotnych.

Sytuacja dzieci z zaburzeniami psychicznymi w Polsce jest tragiczna. Nie dość, że państwo nie jest w stanie zapewnić im odpowiedniego leczenia, ponieważ szpitali psychiatrycznych jest zbyt mało, to ich przyszłość także nie rysuje się w jasnych barwach. Według Światowej Organizacji Zdrowia w 2020 roku zaburzenia psychiczne będą w pierwszej piątce chorób, które podwyższą śmiertelność i niepełnosprawność u najmłodszych.

Fobie społeczne należą do kategorii zaburzeń lękowych (nerwicowych) i bywają inaczej określane jako nerwica społeczna, antropofobia, zaburzenia lęku społecznego czy socjofobia. Bardzo często fobię społeczną myli się z nadmierną nieśmiałością. Pierwsze objawy choroby pojawiają się w okresie pokwitania i koncentrują się wokół obaw przed oceną przez innych ludzi, co prowadzi do unikania sytuacji społecznych. Fobia społeczna destabilizuje codzienne funkcjonowanie człowieka – chory boi się wyjść do sklepu, urzędu, unika miejsc publicznych, tłumu, sytuacji ekspozycji społecznej. Fobia społeczna dotyczy około 7-9% populacji ogólnej. Jak dokładnie objawia się fobia społeczna i jak ją leczyć?

Wśród wielu rodzajów zaburzeń lękowych (nerwic) występuje także nerwica depresyjna. W obecnie obowiązującej klasyfikacji chorób ICD-10 rezygnuje się z nazwy „nerwica depresyjna”. To, co kiedyś psychiatrzy określali nerwicą depresyjną, teraz nazywa się dystymią. Dystymia należy do uporczywych zaburzeń nastroju i tak naprawdę bliżej jej do depresji niż nerwicy. Inne potoczne nazwy dystymii to depresja nerwicowa albo depresja lękowa przewlekła. Jakie są przyczyny i objawy dystymii? Jakie zachowania wskazują, że dziecko może mieć nastrój dystymiczny? Jak pomóc dziecku z nerwicą depresyjną?