szczepienia niemowląt

Wzrost zachorowań na krztusiec coraz bardziej niepokoi ekspertów. Lekarze jednogłośnie wskazują, że to efekt coraz niższego odsetka szczepień. Po informacji o pierwszej ofierze śmiertelnej w Polsce kolejni medycy zabierają głos.

Odporność populacyjna na odrę spadła poniżej wartości ochronnej. Dramatycznie wzrasta przy tym liczba zakażonych: od stycznia zachorowało już 160 osób, w tym głównie dzieci. Dla porównania: od stycznia do połowy maja 2023 roku zakażonych było zaledwie 10.

Ospa wietrzna to choroba, którą przechodzi człowiek najczęściej w wieku dziecięcym. Nie jest to jednak regułą. Chociaż nie jest to bardzo groźna choroba, warto jednak zaszczepić się na nią. Szczepienie na ospę wietrzną należy do szczepień zalecanych w Polsce. W Stanach Zjednoczonych zalicza się do grupy szczepień obowiązkowych, co spowodowało w tym kraju spadek zachorowalności na tę chorobę prawie o 90%.

Niepożądane odczyny poszczepienne (NOP) to wszystkie negatywne reakcje organizmu na podaną szczepionkę. Szczepienia budują odporność na wiele chorób, tak zwaną pamięć odpornościową, ale mogą także wywołać pewne nieprzyjemne dolegliwości a także poważne powikłania. Są one jednak bardzo rzadkie. Najczęściej pojawiają się miejscowe odczyny poszczepienne w miejscu wkłucia, które dość szybko przechodzą same. Odczyny po szczepieniu mogą wynikać z indywidualnych predyspozycji organizmu oraz z nieprawidłowego podania szczepionki lub jej słabej jakości.

Każda szczepionka wprowadzana do organizmu wywołuje reakcję układu immunologicznego. Celem szczepienia jest wytworzenie przeciwciał obronnych i trwałej pamięci odpornościowej, dzięki której organizm będzie mógł zareagować prawidłowo w kontakcie z prawdziwym patogenem. Czasami podanie szczepionki wiąże się z rozwojem niekorzystnych reakcji organizmu – są to tzw. odczyny poszczepienne i powikłania poszczepienne. Odczyn po szczepieniu jest zazwyczaj spodziewaną reakcją, zależną od rodzaju podanej szczepionki, zawartych w niej dodatkowych składników i wrażliwości szczepionej osoby.

Ślad po tym szczepieniu pozostaje nam na całe życie. To jedyna szczepionka, którą wykonuje się już w pierwszej dobie życia. Wyjaśniamy, dlaczego w przypadku szczepienia na gruźlicę (bo o nim mowa) czas jest taki ważny i z jakiego powodu pozostaje po nim blizna.

Przed ukończeniem drugiego roku życia dzieci są szczepione około 20 razy, tak aby ochronić je przed najbardziej popularnymi chorobami. Szczepienia jednak nieuchronnie związane są z wkłuciem igły i wynikającym stąd bólem, który źle wpływa zarówno na matkę, jak i na dziecko. Są jednak sposoby na złagodzenie tego bólu.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A, w skrócie WZW A, to po prostu żółtaczka pokarmowa. Z reguły żółtaczka ma na tyle ciężki przebieg, że około połowa pacjentów wymaga hospitalizacji na oddziale chorób zakaźnych. Do głównych objawów żółtaczki pokarmowej u niemowląt należą: bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, brak apetytu. W okresie pełnego rozwoju WZW typu A następuje zażółcenie skóry i spojówek, odbarwienie stolca i oddawanie ciemnego moczu. Choroba może mieć przebieg łagodny lub ostry, ale u wszystkich zakażonych prowadzi do uszkodzenia wątroby. Jedną z metod profilaktyki WZW typu A jest szczepienie ochronne.

Szczepienia dodatkowe to szczepienia niefinansowane ze środków skarbu państwa. Szczepienia zalecane dla niemowląt i dzieci to przede wszystkim szczepienie przeciw grypie, pneumokokom i rotawirusom. Inne szczepienia dla niemowląt, nieobowiązkowe, ale korzystne ze względu na to, że budują odporność dziecka przeciwko potencjalnie groźnym chorobom i ich powikłaniom, to także szczepienie przeciw ospie wietrznej, odkleszczowemu zapaleniu mózgu oraz WZW typu A.