Kręcz szyi

Kręcz szyi u dorosłych może być spowodowany następującymi czynnikami:

• chorobami reumatologicznymi,

• nagłymi ruchami czynnymi i biernymi szyi,

• złym ułożeniem głowy podczas snu,

• uszkodzeniem kręgów szyjnych,

• anomaliami rozwojowymi górnej części kręgosłupa szyjnego (szczególnie atlasu i kręgu obrotowego),

• anomaliami w połączeniu atlasu z podstawą czaszki,

• zmianami zwyrodnieniowymi szyjnej części kręgosłupa (powodują one powstawanie wyrośli kostnych, które zwężają otwory międzykręgowe i podrażniają korzenienie nerwowe).

Wrodzony kręcz szyijest spowodowany nieprawidłowym rozwojem naczyń krwionośnych w obrębie mięśnia, które doprowadzają do jego zwłóknienia. Może wynikać także z małowodzia i dysproporcji matczyno-płodowej.

Kręcz szyi u niemowlaka charakteryzuje się tym, że noworodek stale utrzymuje przechylenie głowy w stronę skróconego mięśnia – niezależnie od pozycji, jaką zajmuje. Jednocześnie twarz niemowlęcia jest zwrócona w zdrową stronę i uniesiona ku górze. Na szyi niemowlaka z kręczem szyi da się zaobserwować napięcie obu mięśni mostkowo - obojczykowo - sutkowych, które po stronie chorej wynika ze zwłóknienia mięśnia, a po stronie zdrowej z próby poprawnego ułożenia głowy.

Leczenie tego schorzenia może odbywać się na kilka sposób. Po pierwsze, kręcz szyjny leczy się poprzez ćwiczenia rozciągające – bierne i czynne. Po drugie, lekarze zalecają noszenie kołnierza ortopedycznego. W przypadku kręczu szyi stosuje się także leczenie operacyjne lub miejscowe iniekcje botuliny (rzadko).

Choć kręcz szyi nie wywołuje bólu i tylko w szczególnych przypadkach jest sygnałem poważniejszej choroby (np. skoliozy bocznej kręgosłupa), może mieć poważne konsekwencje psychologiczne, dlatego wymaga bezwzględnego leczenia.