Nebulizator – kiedy używać?

To metoda, która polega na podawaniu leków w formie wziewnej. Aerozol w postaci mgiełki powstaje w nebulizatorze, który dostępny jest w dwóch wersjach: mechanicznej i ultradźwiękowej. Mechaniczne wykorzystują sprężone powietrze, neutralne gazy medyczne czy tlen. Natomiast nebulizator ultradźwiękowy do rozpraszania wykorzystuje ultradźwięki. Nebulizacja jest już możliwa nie tylko w szpitalu, ale także w domu chorego.

Aerozole dzielą się na monodyspersyjne, czyli takie, które zawierają cząstki o identycznych wymiarach, i polidyspersyjne posiadające różne wymiary cząstek. Od wielkości cząstek aerozolu zależy miejsce działania – w przypadku pęcherzyków płucnych docierają mniejsze cząsteczki, a w przypadku oskrzelików większe wymiary.

• Zabieg nie jest skomplikowany.

• Nebulizacja nie wymaga koordynacji wdechowo-wydechowej, dlatego można ją stosować w przypadku małych dzieci czy osób starszych.

• Zaletą jest to, że można dobrać dawkę indywidualną do potrzeb osoby chorej.

• Można podawać również kilka leków jednocześnie.

• Nebulizator może być także użyty do tlenoterapii.

• Lek w aerozolu nie wymaga dużej dawki.

• Wadą nebulizatora jest wysoki koszt zakupu i ograniczona dostępność sprzętu.

Taka forma leczenia jest wskazana w chorobach układu oddechowego, np. astmie, chorobie płuc. Inne wskazania to np. leczenie chorób przewlekłych czy zaostrzenie choroby. Niestety, tak jak w przypadku innych terapii istnieją pewne przeciwwskazania. Są to np. niewydolność serca, niewydolność oddechowa, która jest spowodowana np. nieprawidłową budową oskrzeli. Nowotwory, krwotok z dróg oddechowych to także przeciwwskazania do wykorzystania nebulizatora w leczeniu. Nebulizacja ultradźwiękowa jest niewskazana w przypadku noworodków czy niemowląt do pierwszego roku życia.

• Astma jako konsekwencja alergii
• Związek chorób płuc z ryzykiem rozwoju astmy

Istnieją różnice, jeśli chodzi o obsługę tych urządzeń, ponieważ podział nebulizatorów to nie tylko ultradźwiękowe i mechaniczne. Różnica dotyczy także sposobu produkcji aerozolu, dlatego można korzystać z urządzenia o ciągłej produkcji i przerywanej. Dodatkowo sprzęt może być wyposażony w przystawki, które mogą ocieplić schłodzony aerozol. Bardzo ważne jest kontrolowanie całej terapii, a w przypadku efektów niepożądanych, np. sinicy czy duszności, należy zaprzestać korzystania z urządzenia.