Niedoczynność tarczycy u dzieci

Wbrew pozorom choroby tarczycy nie dotykają tylko dorosłych. Dziecięce zaburzenia w pracy tego narządu są zwykle wrodzone, chociaż nie zawsze można je wykryć w życiu płodowym. Objawy wrodzonej niedoczynności tarczycy rzadko stwierdza się bezpośrednio po urodzeniu. Zazwyczaj rozwijają się w ciągu kilku pierwszych dni do dwóch tygodni życia dziecka i prawie zawsze występują u niemowląt w szóstym tygodniu życia.

Do objawów niedoczynności tarczycy należą: patologiczna senność, zaparcia, chrapliwy płacz, duże ciemiączka, zmniejszone napięcie mięśniowe, obniżona temperatura ciała oraz żółtaczka. Starsze dzieci słabiej przyswajają wiedzę, późno zaczynają chodzić i mówić. Wrodzona niedoczynność tarczycy jest uznawana za wadę rozwojową. Skutki tej choroby są na tyle poważne, że warto być wyczulonym na wczesne objawy, żeby jak najwcześniej podjąć leczenie.

Wytwarzane przez gruczoł tarczowy hormony wywierają znaczący wpływ na stan psychofizyczny organizmu. Wszelkie niedobory hormonów tarczycowych lub nadaktywność tarczycy mogą wywołać choroby związane z tym gruczołem.

Cechą charakterystyczną wrodzonej pierwotnej niedoczynności tarczycy jest zahamowanie rozwoju fizycznego i psychicznego dziecka. Można także zaobserwować zahamowanie rozwoju płciowego oraz zaburzenia w przemianie materii. Niedorozwój umysłowy ciężkiego stopnia powstały w wyniku wrodzonej pierwotnej niedoczynności tarczycy nazywano niegdyś kretynizmem lub matołectwem. Rozpoznanie niedoczynności gruczołu tarczowego powinien postawić lekarz, który dzięki wnikliwym badaniom zaleci stosowne leczenie.

Osoby dotknięte wrodzoną pierwotną niedoczynnością tarczycy wyróżniają się:

• karłowatym wzrostem,
• apatią,
• ogólnym osłabieniem,
• szybkim męczeniem się,
• skłonnością do tycia,
• brakiem apetytu,
• niedorozwojem psychofizycznym i płciowym,
• zmianami w paznokciach i we włosach.

W Polsce poziom TSH profilaktycznie bada się noworodkom w trzeciej dobie życia, aby ocenić aktywność gruczołu. W leczeniu niedoczynności tarczycy stosuje się farmakoterapię, która ma na celu uzupełnienie niedoborów hormonalnych.

Ponieważ niedoczynność tarczycy skutkuje problemami metabolicznymi, ważne jest także, aby chory uzyskał porady specjalisty z zakresu diety. Odpowiednio dobrane składniki pokarmowe, w których składzie znajduje się jod, są niezwykle istotne zarówno w procesie leczenia, jak i profilaktyki chorób tarczycy. Głównie chodzi o to, aby w zbilansowanej diecie chorego znajdowały się ryby morskie, które są doskonałym źródłem jodu. Obecność tego pierwiastka w warzywach i owocach nie jest zawsze ilościowo taka sama, więc nie wystarczy w profilaktyce chorób tarczycy.