Podwyższone leukocyty – charakterystyka, norma, choroby

Leukocyty to białe krwinki krwi, które odpowiadają za działanie naszego układu odpornościowego. Ich głównym zadaniem jest wyszukiwanie i niszczenie szkodliwych drobnoustrojów. Krwinki białe są większe niż krwinki czerwone, jest jednak ich zdecydowanie mniej. Leukocyty są magazynowane, a we krwi znajduję się tylko ich pewna część. Kiedy do organizmu dostają się drobnoustroje, leukocyty szybko są transportowane do krwiobiegu i tam zaczynają pełnić swoją ochronną funkcję. Białe krwinki magazynowane są w szpiku kostnym, śledzionie i węzłach chłonnych. Leukocyty dzielimy na granulocyty i agranulocyty. Granulocyty w przeważającej części składają się z neutrofili, które stanowią prawie 65 % leukocytów. Neutrofile wydzielają silne bakteriobójcze substancje, które chronią nasz organizm przed bakteriami w ciąży. W granulocytach wyróżniamy jeszcze eozynofile i bazofile. Agranulocyty składają się z limfocytów B, limfocytów B i limfocytów NK. Co się więc dzieje, kiedy w naszym organizmie są podwyższone leukocyty?

W podstawowych badaniach krwi wyznacza się leukocyty występujące we krwi obwodowej. Nie bierze się pod uwagę krwi w tkankach krwiotwórczych. Prawidłowa wartość leukocytów we krwi to 4–11 tys./mm3. Zakresy są umowne i mogą się niewiele różnić między labolatoriami. Czasami niewielkie podwyższenie leukocytów może świadczyć jedynie o czynnikach, które zmieniają nieznacznie liczbę leukocytów np. przyjmowanie leków.

Podwyższone leukocyty to leukocytoza, czyli stan, kiedy liczba leukocytów we krwi wzrasta powyżej 11X103/μl. Oznacza to najczęściej zakażenie lub chorobę. Podwyższone leukocyty mogą świadczyć o takich chorobach jak: ostre i przewlekłe choroby zapalne, nowotwory, zwłaszcza z przerzutami, zakażenia bakteryjne, ostre krwotoki, uszkodzenia tkanek np. stany pooperacyjne lub oparzenia, zaburzenia metaboliczne. Poziom leukocytów nieznacznie wzrasta w trakcie ciąży, podczas porodu i po dużym wysiłku fizycznym.