Ruchy płodu w ciąży

Nie ma zgody co do tego, czy ruchy dziecka przed narodzinami są ruchami spontanicznymi, czy rodzajem odruchów. Pewne jest, że dziecko zaczyna się poruszać w łonie matki już około siódmego tygodnia życia płodowego. Potrafi już w tym czasie wyginać plecy i szyję. Początkowo kończyny poruszają się równocześnie - ich niezależny od siebie ruch zaczyna się około dziewiątego tygodnia życia płodu. Jedenasty tydzień rozwoju dziecka to początek nauki ssania. Maluszek potrafi już otworzyć buzię i ssać kciuk. W tygodniu dwunastym zaczyna się połykanie płynu owodniowego.

Odczuwalne kopanie w ciąży to znak, że maluch się rozwija. Pierwsze kopniaki zwykle zaczynają się już około 4-5 miesiąca ciąży. Oprócz tego dziecko potrafi już także zginać palce u stóp, chwytać swoje stopy i się drapać.

Ruchy płodu mogą być odczuwane przez matkę już od około szesnastego tygodnia ciąży. Dzieje się tak przede wszystkim w przypadku kobiet, które już rodziły, ze względu na większe rozluźnienie u nich mięśni.

Około dwudziestego ósmego tygodnia życia płodowego u dziecka wykształca się odruch Moro, czyli odruch obejmowania, który pozostaje u dziecka jeszcze po urodzeniu. Odruch ten polega na wyprostowaniu rączek i nóżek, odchyleniu główki do tyłu i objęciu rękami klatki piersiowej. Pojawia się jako reakcja na gwałtowną zmianę położenia ciała.

W trzecim trymestrzemaluszkowi robi się w brzuchu ciasno, ale to nie znaczy, że przestaje się poruszać. Wtedy charakterystycznym ruchem dziecka jest „jazda na rowerku”, czyli poruszanie nóżkami w podobny sposób jak podczas jazdy na rowerze. Taki ruch pomaga ułożyć się dziecku w odpowiedniej pozycji do porodu.

Najdokładniejszym sposobem na zbadanie ruchów płodu jest tak zwane USG 4D. To badanie ultrasonograficzne pozwala na obejrzenie ruchów dziecka. Obraz jest nie tylko trójwymiarowy, ale i w ruchu.

Monitorowanie ruchów dziecka jest także możliwe bez żadnego specjalistycznego sprzętu, w domu. Matka może po prostu w określonym czasie liczyć odczuwane ruchy dziecka. Najwygodniej jest usiąść i zapisać początek „pomiaru” na kartce. Po dziesięciu odczuwanych ruchach dziecka (czkawka się nie liczy!), dopisuje się moment zakończenia badania. Czas między rozpoczęciem a zakończeniem powinien wynosić między pół a dwoma godzinami. Na badanie ruchów dziecka należy wybrać moment największej aktywności (matka po jakimś czasie zwykle zauważa charakterystyczny „rozkład dnia” maluszka i wie, kiedy jest najbardziej aktywny). Może to być na przykład czas tuż po jedzeniu. Ocena ruchliwości płodu jest zalecana szczególnie w przypadku ciąży zagrożonej. Dzięki regularnym pomiarom można na czas zauważyć osłabione ruchy dziecka i zgłosić się do lekarza.