Rumień wielopostaciowy to choroba skóry wywołana reakcją alergiczną na leki lub infekcją. Do jego wystąpienia może przyczynić się przyjmowanie barbituranów, penicyliny, fenytoiny lub sulfonamidów. Powodem pojawienia się rumienia u dzieci może być również infekcja wirusem opryszczki lub bakteriami z rodzaju Mycoplasma. Konkretna przyczyna jest jednak nieznana. Wiele wskazuje na to, że u osób dotkniętych rumieniem następuje uszkodzenie naczyń krwionośnych skóry oraz tkanek skóry. Wyróżnia się dwie postaci rumienia – łagodną i ciężką. Pierwsza z nich jest zwykle wywołana przez wirus opryszczki lub infekcje bakterii z rodzaju Mycoplasma. Z kolei ciężka postać rumienia jest znana jako zespół Stevensa-Johnsona i jest zazwyczaj spowodowana reakcją na leki. Rumień najczęściej pojawia się u dzieci i młodych osób.
Objawy i rozpoznanie rumienia u dzieci
U dziecka dotkniętego rumieniem może pojawić się gorączka, złe samopoczucie, świerzbienie skóry, ból stawów oraz liczne zmiany na skórze, które mogą wystąpić szybko i nawracać, ale też się rozprzestrzeniać. Często mają postać guzków, grudek lub wyglądają jak pokrzywka. Wokół zmian skórnych występują bladoczerwone okręgi. Ponadto mogą pojawić się pęcherzyki o różnej wielkości. Zmiany na skórze można zaobserwować na tułowiu, nogach, rękach, dłoniach oraz stopach, choć czasami pojawiają się na twarzy lub ustach. Niekiedy są symetryczne. Objawy towarzyszące rumieniowi to: zaczerwienione oczy, problemy ze wzrokiem, suche oczy, pieczenie lub świerzbienie oczu, wydzielina z oka, ranki w ustach oraz ból oczu.
Codzienna pielęgnacja zdrowej skóry niemowląt i małych dzieci
Diagnozy rumienia dokonuje się głównie na podstawie wyglądu zmian skóry. Niekiedy przeprowadza się dodatkowe badania, na przykład biopsję zmiany skórnej oraz badanie próbki pod mikroskopem.
Leczenie rumienia u dzieci
Celem jest uzyskanie kontroli nad chorobą wywołującą rumień, zapobieganie infekcji oraz leczenie objawów rumienia. Jeśli lekarz podejrzewa, że symptomy pojawiły się w wyniku przyjmowania leków, może zalecić ich odstawienie. Chory ma za zadanie przyjmować leki przeciwhistaminowe, by opanować świerzbienie. Ponadto wskazane jest przykładanie do skóry wilgotnych kompresów. Jeśli przyczyna rumienia leży w infekcji wirusem opryszczki, należy stosować doustne leki o działaniu przeciwwirusowym. W celu złagodzenia gorączki i dyskomfortu można przyjmować leki dostępne bez recepty, ale dzieciom można podawać wyłącznie takie środki, które są przeznaczone dla małych pacjentów. Jeśli dziecko ma w ustach ranki, które utrudniają jedzenie i picie, trzeba smarować je miejscowym lekiem znieczulającym.
W leczeniu ciężkich objawów rumienia stosuje się:
- antybiotyki – w leczeniu infekcji skóry,
- kortykosteroidy – w celu opanowania stanu zapalnego,
- hospitalizację – w przypadku ciężkich postaci rumienia, zespołu Stevensa-Johnsona oraz toksycznej martwicy naskórka,
- dożylne podawanie immunoglobulin – by zatrzymać rozwój choroby.
Łagodna postać rumienia wielopostaciowego znika zwykle w ciągu 2–6 tygodni, ale może powrócić. Cięższe postaci są niestety trudniejsze do leczenia. Zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczna martwica naskórka mogą doprowadzić nawet do śmierci chorego.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
