dieta cukrzycowa (strona 2 z 4)

Cukrzyca MODY to choroba dziedziczna, którą najczęściej stwierdza się u młodych i szczupłych osób. Przebieg tego schorzenia zależy od rodzaju cukrzycy. Ze względu na miejsce mutacji wymienia się sześć odmian tej choroby.

Cukrzyca jest chorobą cywilizacyjną XXI wieku. Świadomość na temat tej choroby stale rośnie, dlatego wiele osób wie, jak ją rozpoznać. Istnieją jednak różne jej rodzaje. Poznaj te najczęściej diagnozowane. Wszystkie rodzaje cukrzycy mają wspólny mianownik: zbyt niski poziom cukru we krwi. Do tego stanu prowadzi upośledzenie procesu wydzielania i/lub działania insuliny.

Objawy hipoglikemii są bardzo zbliżone do symptomów upojenia alkoholowego. To jedno z zagrożeń, z jakimi może spotkać się cukrzyk sięgający po alkohol.

Stan przedcukrzycowy poprzedza pojawienie się cukrzycy typu 2. Jeśli jednak zostanie on szybko wykryty, można zapobiec rozwojowi choroby. Warto jednak znać objawy cukrzycy typu 2, by wiedzieć, co powinno nas niepokoić.

Hiperglikemia wskazuje na zbyt wysoki poziom glukozy we krwi. Jest to stan niebezpieczny dla organizmu mogący wywołać wiele powikłań. Stężenie glukozy we krwi u zdrowego człowieka wynosi 72 mg/dl (wartość ta wzrasta przez godzinę lub dwie po posiłku).

Czy w leczeniu cukrzycy pozytywne efekty przynosi regularne picie czerwonego wina? Co na ten temat mówią badania naukowe?

Choć jeszcze nie tak dawno pokutowało przeświadczenie, że menopauza zwiększa ryzyko pojawienia się cukrzycy, badania naukowe jasno pokazują, że taka zależność nie występuje. Wejście w okres klimakterium to zawsze duża zmiana w życiu kobiety.

Cukrzyca jest chorobą metaboliczną, która wiąże się z zaburzeniem wydzielania i działania insuliny. Taki stan prowadzi do wzrostu stężenia glukozy we krwi. Cukrzyca wymaga bezwzględnego leczenia. Brak terapii może skutkować uszkodzeniem oczu, nerwów, serca i naczyń krwionośnych. Wyróżnia się cukrzycę typu 1 oraz cukrzycę typu 2.

Insulina analogowa powstaje w drodze modyfikacji genetycznej. Jest ona wygodna w użyciu, nie trzeba jej bowiem wstrzykiwać nocą oraz kilkukrotnie w ciągu dnia.Insulina to lek przeciwcukrzycowy stosowany u zdecydowanej większości pacjentów. Może być podawana podskórnie, dożylnie, domięśniowo, za pomocą penów, strzykawek lub pompy insulinowej. Podstawową rolą insuliny jest ułatwianie przenikania glukozy do komórek, pobudzenie wątroby do wychwytywania i magazynowania nadmiaru glukozy oraz uaktywnienie wytwarzania białek.

W przypadku cukrzycy typu 1 podstawową formą leczenia jest insulinoterapia. W przypadku cukrzycy typu 2 podaje się ją dopiero wówczas, gdy leki przeciwcukrzycowe nie działają. Aplikuje się ją również w stanach nagłych takich jak: śpiączka, kwasica cukrzycowa, jak również w przebiegu cukrzycy ciężarnych.

Jest to stan organizmu, w którym tkanki stają się oporne na działanie hormonu, jaki produkowany jest przez trzustkę. Mowa o insulinie, która pozwala m.in. na spalanie spożytej z pokarmem energii. Skutkiem insulinooporności jest podwyższony poziom glikemii. Stan chorego pogarsza wystąpienie hiperinsulinizmu.

Dzięki stosowaniu insuliny możliwe jest zachowanie prawidłowego poziomu cukru we krwi. By terapia była skuteczna, konieczne jest odpowiednie podawanie tego hormonu. O jakich zasadach należy pamiętać?

By insulina w formie preparatu leczniczego odpowiednio spełniała swoją funkcję, musi być właściwie przechowywana. Zaniedbanie w tym zakresie może prowadzić do poważnych konsekwencji, m.in. skróci się okres przydatności leku lub pod wpływem uszkodzeń stanie się on bezużyteczny.

Insulina to lek przeciwcukrzycowy stosowany u zdecydowanej większości pacjentów. Może być podawana podskórnie, dożylnie, domięśniowo, za pomocą penów, strzykawek lub pompy insulinowej.

W leczeniu cukrzycy typu 2 najczęściej stosuje się mieszanki insulinowe. Są to preparaty przygotowane z wykorzystaniem technik inżynierii genetycznej.

Insuliny o pośrednim czasie działania typu NPH określane są mianem insuliny średnio- i długodziałającej. Są to zawiesiny kryształków insuliny połączone z protaminą i cynkiem. Wyróżniają się przedłużonym okresem wchłaniania. Swoją funkcję zaczynają spełniać ok. 1-2 godzin od podania. Działają nawet do dwóch dni.

Dzięki zastosowaniu odpowiedniej dawki insuliny możliwe jest utrzymanie poziomu cukru we krwi na stałym poziomie. Insuliny posiłkowe mają krótki czas działania, ale uwalniają się szybko.

W przypadku cukrzycy trzustka nie produkuje insuliny. Hormon ten należy zatem uzupełnić. Jaką dawkę powinno się przyjmować?

Chorzy z cukrzycą typu 1, a czasem i z cukrzycą typu 2 muszą dbać o regularne przyjmowanie insuliny. Jak powinno się ją dawkować i w jaki sposób aplikować? Poznaj najważniejsze zasady dotyczące stosowania tego hormonu.

Czym jest insulina? Dlaczego jest tak istotna przy cukrzycy? Jakie jest jej działanie? Jak należy ją podawać i jakie jej rodzaje wyróżniamy? Każdy, kto ma w domu cukrzyka lub sam cierpi na tę chorobę, powinien znać odpowiedzi na te pytania. Sprawdź, czy wiesz wszystko o insulinie.

Test z glukagonem pomaga na wczesne wykrycie zaburzeń pracy trzustki, która odpowiada za cukrzycę. Co więcej – badanie pozwala rozpoznać u chorego rodzaj cukrzycy, na który cierpi – zarówno typu 1, jak i typu 2.

Zarówno zbyt niski poziom cukru we krwi, jak i za wysoki nie są wskazane dla zdrowia organizmu. W przypadku zbyt wysokiego poziomu glukozy na ratunek rusza nam insulina. Jakie rodzaje hormonu wyróżniamy? Jak inaczej możemy obniżyć poziom cukru?

Cukrzyca wymaga stałej kontroli, odpowiedniej diety i aktywności fizycznej, aby nie dopuścić do poważnych powikłań. Jakie są objawy spadku poziomu cukru we krwi? Dlaczego tak ważne jest przestrzeganie zasad prawidłowego odżywiania i przyjmowania odpowiedniej dawki insuliny?

Cukier to źródło energii organizmu. Jednak zarówno jego zbyt wysoki, jak i za niski poziom nie są dobre dla naszego zdrowia. Niekiedy zjedzenie jednego małego posiłku może znacznie podwyższyć poziom glukozy we krwi. Jak objawia się podwyższony cukier we krwi? Jakie są przyczyny podwyższonej glukozy?

Cukrzyca jest chorobą, która nieprawidłowo leczona może doprowadzić do poważnych powikłań. Chcąc zminimalizować ryzyko ich wystąpienia, chory musi regulować poziom cukru we krwi. Kontrola obejmuje pomiary za pomocą glukometru, pomiary ciśnienia, odpowiednią dietę i dbanie o zachowanie prawidłowej wagi ciała, a także zwiększenie ćwiczeń fizycznych.