Twoje dziecko nie może usiedzieć w miejscu? Sprawdź, jakie mogą być tego przyczyny

Z powodu zbliżonych objawów często trudno jest odróżnić je od ADHD. Wśród typowych symptomów wymienia się zmienność nastrojów, wybuchowość, niecierpliwość, gadatliwość, niepokój. Jednak podczas gdy zaburzenia afektywne dwubiegunowe są związane głównie z nastrojem, ADHD wpływa na uwagę i zachowanie. Co więcej, dla dzieci cierpiących na pierwsze z tych schorzeń typowe są wahania pomiędzy epizodami maniakalnym a depresyjnym, a te doświadczające zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi nie wykazują tak gwałtownych spadków nastroju.

Objawiają się one nadmierną lub niewystarczającą wrażliwością na dotyk, ruch, dźwięk, smak, zapach lub widziane obrazy. Dzieci cierpiące na to schorzenie mogą podejmować coraz to nowe aktywności, a także mieć problem z koncentracją, w szczególności gdy są przytłoczone bodźcami. Niektórzy chorzy mogą zachowywać się agresywnie lub odczuwać frustrację w obliczu porażki.

Obniżenie poziomu cukru we krwi, nazywane hipoglikemią, może dawać objawy przypominające ADHD. Są to przede wszystkim agresja, nadaktywność, niemożność usiedzenia w jednym miejscu i skoncentrowania się. Podczas gdy hipoglikemię często stwierdza się u noworodków, znacznie rzadziej występuje u niemowląt i małych dzieci oraz sporadycznie u starszych. Powodować ją mogą różne schorzenia. Najczęściej wynika jednak z cukrzycy typu 1.

Niektórzy mali pacjenci, u których błędnie diagnozuje się ADHD, po prostu łatwo się ekscytują lub nudzą. Zgodnie z badaniem opublikowanym na łamach "Canadian Medical Association Journal", u najmłodszych dzieci w klasie (tych, które poszły do szkoły szybciej niż inni uczniowie) nauczyciele częściej fałszywie stwierdzają obecność ADHD. Niedojrzałość, typowa dla uczniów w ich wieku, mylona jest z chorobą. Co ciekawe, błędna diagnoza często stawiana jest także w przypadku dzieci o wyższym poziomie inteligencji niż u ich rówieśników, ponieważ łatwo nudzą się one na lekcjach, które nie są dla nich wyzwaniem.