Wrodzony brak odporności u dzieci

Wrodzone niedobory odporności, zwane też pierwotnymi niedoborami odporności, są genetycznie uwarunkowanymi chorobami, które ściśle związane są z niewydolnością układu odpornościowego.

Wiadomo, że bardzo częste infekcje, na które zapadają dzieci, niepokoją rodziców oraz lekarzy. Warto wiedzieć, kiedy zwiększyć czujność i poddać dziecko szczegółowym badaniom diagnostycznym, a kiedy wystarczy zastosować klasyczne sposoby na wzmocnienie organizmu. Objawy, które mogą sugerować niedobór odporności:

• dziecko zapada osiem lub więcej razy w ciągu roku na zapalenie uszu;

• dziecko zapada dwa lub więcej razy w ciągu roku na zapalenie zatok;

• dziecko zapada dwa lub więcej razy w ciągu roku na zapalenie płuc;

• leczenie antybiotykami, które trwa ponad dwa miesiące, nie daje zbyt dużej poprawy;

• zakażenia muszą być leczone antybiotykami podawanymi dożylnie;

• dziecko nie rośnie i nie pojawia się przyrost masy ciała;

• pojawiają się nawracające ropnie narządowe lub głębokie ropnie skórne;

• po pierwszym roku życia pojawia się przewlekłe owrzodzenie jamy ustnej;

• dziecko przebyło dwa lub więcej zakażeń o ciężkim przebiegu; cierpiało na posocznicę, zapalenie kości lub zmagało się z zapaleniem mózgu;

• przeprowadzony wywiad rodzinny wskazuje, że występują pierwotne niedobory odporności.

Dzieci, które mają wrodzone niedobory odporności, są bardziej narażone ta to, że będą je nękały powtarzające się i do tego przewlekłe infekcje. Dlatego niezwykle ważna jest profilaktyka i wzmocnienie organizmu dziecka.

W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia wrodzonych niedoborów odporności należy wspomóc układ odpornościowy. Ważne jest odpowiednie wzmocnienie organizmu. Pomocne w tym są:

• Szczepienia ochronne. Warto wiedzieć, że dzieci cierpiące na niedobory odporności nie są w stanie wytworzyć wystarczającej ilości przeciwciał, które chronią przed zakażeniem. Nie należy też stosować żywych szczepionek bakteryjnych i wirusowych. Takie dzieci powinny mieć wdrożony indywidualny program szczepień. To pomoże w uzyskaniu największej ochrony przed zakażeniami.

• Unikanie miejsc z dużą liczbą osób. Zwłaszcza takich miejsc, w których można spotkać osoby chore.

• Nie należy pić wody, której pochodzenia nie jesteśmy pewni.

• Szczególnie należy dbać o higienę osobistą.

• W celu zwiększenia odporności zaleca się zmianę klimatu raz lub dwa razy w roku.

• Odpowiednia dieta na wzmocnienie organizmu.

• Rehabilitacja ruchowa.

Bardzo ważna jest też pomoc psychologiczna zarówno dla dziecka, jak i całej jego rodziny. Choroba ta angażuje wszystkich członków rodziny i znacznie obniża jakość życia dziecka.

• Dlaczego trudno wzmacniać odporność organizmu?
• Wzmacnianie i kształtowanie układu odpornościowego
• Kluczowa rola diety w budowaniu i wspomaganiu odporności dzieci

Najczęściej spotykanym niedoborem odporności jest pospolity zmienny niedobór odporności. Znany też jako CVID (common variable immunodeficiency). W przypadku tego schorzenia zaburzona zostaje synteza przeciwciał. Może się ona ujawnić w wieku niemowlęcym, ale także znane są przypadki, że ujawnia się u osób dorosłych. Przyczynia się do powstawania nawracających zakażeń dróg oddechowych. Najczęściej powodują je pneumokoki i gronkowce. Niektórzy chorzy cierpią także na zaburzenia ze strony układu pokarmowego. Często niezbędna bywa profilaktyka antybiotykowa.

Choroby, których przebieg związany jest z niedoborem przeciwciał, leczone są przez ich uzupełnianie. Wzmacnia to układ immunologiczny. Najczęściej stosuje się preparaty immunoglobulin. Zaleca się, aby przyjmować je co trzy, cztery tygodnie. Dzięki temu w organizmach większości osób objętych tym leczeniem pojawia się ich stężenie, które może chronić organizm przed infekcją.