Zaburzenia nerwicowe a mechanizm błędnego koła

Symptomy nerwicy możemy zróżnicować na: somatyczne (dolegliwości napięciowe, bólowe – np. bóle głowy, brak czucia w pewnych obszarach ciała, mrowienie, zawroty głowy itp.), emocjonalne (lęki napadowe, fobie, lęk wolnopłynący, napięcie, chwiejność emocjonalna itd.) i poznawcze (depersonalizacja, trudności z zasypianiem oraz koncentracją).

Błędne koło dotyczy przede wszystkim objawów somatycznych nerwicy i emocji. Poczucie zagrożenia jest tak silne, że może wpłynąć na nasz stan fizyczny. Podczas paniki możemy odczuwać kołatanie serca, duszność, nadmierną potliwość. Tego typu symptomy przekonują, że nasze życie jest zagrożone. Lęk nasila się i jednocześnie zostają wzmocnione objawy somatyczne. Chora osoba bardzo mocno przeżywa te wszystkie dysfunkcje. Jednocześnie panicznie boi się powtórki. Obszar poczucia bezpieczeństwa najczęściej zawęża się do własnego mieszkania, pokoju. Pacjent unika miejsc, w których wcześniej doznał ataku paniki.

Należy przede wszystkim znaleźć sposób na jego przerwanie. Warto zatem poznać dokładnie własne myśli i reakcje. W momencie uaktywnienia się oznak somatycznych należy opanować patologiczną gonitwę myśli. Koniecznie trzeba powiedzieć sobie: dosyć!

• Depresja
• Depresanty a kobiece libido
• Zaburzenia emocjonalne u dzieci
• Samookaleczenie się w depresji

Lęk nie trwa cały czas. Pojawia się od czasu do czasu. Panika może trwać do 20 minut. Po ataku pacjent staje się zmęczony i senny. W nauce radzenia sobie z własnym błędnym kołem pomocne są techniki poznawcze i behawioralne.