Krwiak w ciąży - przyczyny i leczenie

Najogólniej mówiąc, krwiak powstaje wskutek zebrania się krwi pochodzącej z uszkodzonych naczyń krwionośnych w tkankach ciała. Krwiak powoduje ucisk na tkanki, jednak nie prowadzi do naruszenia ich struktury. Zjawisko to jest dość powszechne, a niewielkie krwiaki, takie jak siniaki nie zagrażają naszemu zdrowiu i samoistnie się wchłaniają. Zmiana koloru jest sygnałem postępującej resorpcji sińca i spowodowana jest rozkładem hemoglobiny budującej krwiak.

Przyczyną krwiaka mogą być także zaburzenia krzepnięcia krwi. Jeżeli dojdzie do zakażenia, powstaje ropień. Krwiak często powoduje ucisk na ważne dla życia ośrodki, takie jak mózg czy serce. Jest wtedy bardzo niebezpieczny, w czasie ciąży groźny zarówno dla matki, jak i dziecka.

Każdy krwiak stanowi potencjalne ryzyko poronienia. Jednak ocena tego, czy krwiak zagraża ciąży, jest bardzo indywidualna i zależy od jego wielkości, umiejscowienia, wcześniejszego poronienia czy stopnia zaawansowania ciąży.

W większości przypadków powstanie krwiaka nie wiąże się z konsekwencjami dla płodu, chyba że jego lokalizacja uniemożliwi transport wartości odżywczych niezbędnych dla rozwoju dziecka. W najgorszym wypadku, sytuacja taka może skutkować obumarciem płodu. Największe zagrożenie niosą krwiaki znacznie przerastające płód, pojawiające się w pierwszym trymestrze ciąży.

Na szczególną uwagę zasługują także te, znajdujące się miedzy ścianą macicy, a łożyskiem, lub – w wyjątkowym przypadku – między dwoma płatami łożyska, co może powodować odklejenie łożyska. W konsekwencji pozbawiony tlenu płód ginie. Jednak nawet po zdiagnozowaniu krwiaka należy zachować spokój, gdyż jest on zjawiskiem powszechnym i w żadnym wypadku nie wyklucza możliwości donoszenia ciąży.

Jeśli kobieta zauważy jakiekolwiek krwawienie w czasie ciąży, niezależnie od stopnia zaawansowania, powinna zgłosić się do swojego lekarza lub, jeśli krwawienie jest bardziej obfite, prosto do szpitala. Tam przeprowadzane są badania, przede wszystkim USG.

Najczęściej na monitorze pojawia się przestrzeń wypełniona krwią. Jeśli chodzi o zalecenia lekarskie, to są one indywidualne dla każdej kobiety. W 75% przypadków ciężarna pozostaje w szpitalu na obserwacji przez kilka dni. Badane jest wtedy, czy nadal występuje krwawienie lub plamienie. Często pacjentkom daje się także leki wspomagające walkę z krwiakiem.

Jednak najlepszą metodą na krwiaka często okazuje się leżenie. Brak wysiłku i wzmożonej aktywności fizycznej, unikanie stresu oraz pozycja leżąca ułatwiają wchłanianie się krwiaka i pomagają ograniczyć krwawienia. Takie leżenie powinno trwać do czasu, gdy krwiak całkiem zniknie.

Szybkość wchłaniania się krwiaków jest również bardzo indywidualna i może trwać od około miesiąca do ponad 7 tygodni. Jednak jeśli wszystko wygląda dobrze, przyszła mama czuje się dobrze, nie krwawi ani nie plami, a sam krwiak się zmniejsza i nie zagraża dziecku, kobieta może wyjść ze szpitala. Oczywiście nie wraca ona do pracy i zwykłych obowiązków, ale ma nakaz leżenia w łóżku do momentu całkowitego wyleczenia. W innym przypadku kobieta musi pozostać w szpitalu. Jedno i drugie rozwiązanie ma swoje plusy i minusy. Trzeba jednak pamiętać o dziecku i jego dobro postawić na pierwszym miejscu.