Krztusiec

Niestety w ciągu ostatnich kilku lat docierają do nas alarmujące sygnały, jakoby krztusiec, inaczej zwany kokluszem, znowu powrócił. Szczepionki przeciwko krztuścowi są skuteczne w około 85%. Dodatkowym czynnikiem wzrostu zachorowań jest co raz częstsze zjawisko unikania szczepień przez rodziców w obawie o powikłania poszczepienne. Epidemiolodzy grzmią na alarm, by również i dorośli powtarzali szczepienia co dziesięć lat. Jeśli szczepić się nie chcesz, możesz wykonać badanie krwi na obecność przeciwciał. Głównym źródłem zarażenia bowiem, są łagodnie chorujący dorośli. Niestety chorują na niego niemowlęta, maluchy, dzieci szkolne i dorośli. Oczywiście dla tych najmniejszych choroba jest najbardziej niebezpieczna.

Chorobę wywołuje bakteria o nazwie Bordetella pertussis. Rozpoczyna się zwykle objawami zwykłego przeziębienia – katarem, kaszlem, obrzękiem błony śluzowej nosa, niewielką gorączką.

Po kilku dniach objawy ustępują, poza kaszlem, który zmienia charakter na suchy, przerywany, „szczekający”, a następnie przybiera formę przerażających napadów. Podczas takiego napadu dziecko nie może złapać oddechu, krztusi się, łzawi, wybałusza oczy i purpurowieje na twarzy. Między napadami kaszlu dziecko może z trudem złapać powietrze, wydając przy tym charakterystyczny piskliwy dźwięk. Napad kaszlu często prowokuje wymioty. Choroba jest szczególnie niebezpieczna dla niemowląt poniżej roku. Może wystąpić również u nich zatrzymanie oddechu.

Pałeczka krztuśca szczerzy się drogą kropelkową przez obecne w powietrzu cząstki wydzieliny z nosa i gardła osoby zakażonej. Zwykle jest to starsze dziecko lub dorosły. Od zakażenia do objawów mija od 3 do 12 dni. Początkowa faza choroby trwa typowo około 2 tygodnie, faza kaszlu krztuścowego – 2 – 4 tygodnie, faza zdrowienia – 2 – 4 tygodnie.

Niemowlęta poniżej 3 miesiąca życia są zawsze hospitalizowane, w wieku 3 – 6 miesięcy hospitalizowane wtedy, gdy pojawiają się silne napady suchego kaszlu. Dziecko monitorowane jest przez cały pobyt, otrzymuje tlen, a żywienie często wspomagane jest sondą żołądkową. Antybiotykowo zwykle stosuje się erytromycynę przez 14 dni. Antybiotyk działa bardziej na zatrzymanie szerzenia się choroby niż na leczenie jej objawów. W przebiegu krztuśca może dojść do takich powikłań, jak:

• zapalenie płuc;
• napady drgawek;
• uszkodzenie mózgu – może dojść do niego wskutek kombinacji dwóch czynników: wzrostu ciśnienia śródczaszkowego i niedotlenienia w czasie napadu kaszlu;
• krwotok podspojówkowy - następstwo wzmożonego ciśnienia w klatce piersiowej podczas kaszlu i w efekcie pękania drobnych naczyń krwionośnych spojówek oczu;
• krwawienie z nosa;
• uszkodzenie dróg oddechowych i płuc – przedłużający się proces zapalny w odpowiedzi na zakażenie krztuścem może doprowadzić do rozstrzeni oskrzeli;
• zgon dziecka.

Choroba jest szczególnie niebezpieczna w pierwszym półroczu życia. Dlatego ważne jest, by szczepić dziecko i siebie. Konsekwencje tej choroby mogą być bowiem przerażające.