Operacja żylaków powrózka nasiennego

Żylaki powrózka nasiennego to dolegliwość, która określana jest także jako żylaki jądra. Dotyczy przede wszystkim lewego jądra. Jest to zjawisko powiększenia, rozdęcia żył nasieniowodów. Żylaki powrózka nasiennego powodują dolegliwości bólowe nasilające się podczas wzwodu, wzrost temperatury jądra i obniżenie płodności. Żylaki powrózka nasiennego są bowiem jedną z najczęstszych przyczyn niepłodności męskiej. W celu określenia stopnia zaawansowania tej dolegliwości wykonuje się badanie USG z uwidocznieniem wstecznego przepływu krwi oraz badanie nasienia. Leczenie żylaków powrózka nasiennego można przeprowadzić trzema metodami:
• metodą chirurgiczną – operacja;
• metodą laparoskopową;
• metodami angiograficznymi (embolizacja lub sklerotyzacja żyły jądrowej).
Metodę chirurgiczną, czyli operację, wykonuje się wówczas, gdy u młodego pacjenta stwierdza się dysproporcje w wielkości jąder przy II lub III stopniu zaawansowania żylaków. W przypadku starszych pacjentów kwalifikacją do zabiegu operacyjnego są następujące objawy: dotkliwy ból jąder i moszny, zmiany w konsystencji jądra, niepłodność.

Decyzję o operacji żylaków powrózka nasiennego podejmuje lekarz prowadzący, a przed jej wykonaniem zleca szereg badań, takich jak: morfologia krwi, czas krwawienia i krzepnięcia, EKG oraz USG jąder, ewentualnie badanie nasienia. Operacja wiąże się z niewielkim ryzykiem powikłań, do których należy przede wszystkim niedokrwienie jądra, mogące spowodować w późniejszym czasie zapalenie jądra.

Zabieg na żylaki wykonuje się, by usunąć nieprawidłowe naczynia. Poprzez cięcie po lewej stronie brzucha wykonuje się nacięcie, które umożliwia usunięcie odcinka żyły jądrowej. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym w ramach tzw. chirurgii jednego dnia. Dolegliwości bólowe, jakie mogą pojawić się po zabiegu, są łagodzone poprzez środki przeciwbólowe. W przypadku pacjentów, u których żylaki powrózka nasiennego powodowały niepłodność, następuje przywrócenie płodności.

Operację usunięcia żylaków przeprowadzono po raz pierwszy w 1889 roku, dokonując cięcia u nasady moszny. Po raz pierwszy technikę tę zastosował Bennet, a następnie podobną metodę wykorzystali Kocher i Marmar. Metodę Benneta krytykowano przede wszystkim za to, że uniemożliwiała ona właściwą ocenę ilości przecinanych naczyń splotu wiciowego oraz za częste powikłania w postaci krwiaków moszny, zaniku jądra i zapalenia żył splotu wiciowego. Obecnie najpopularniejszą metodą operacji żylaków jest modyfikacja sposobu Bernardiego, dzięki której możliwe jest oszczędzenie tętnicy jądrowej.

Operacja żylaków powrózka nasiennego to jedna z metod leczenia żylaków jądra. Zabieg na żylaki przeprowadza się, by przywrócić płodność, która jest osłabiona w wyniku tej dolegliwości.