Stulejka

Stulejka może być schorzeniem wrodzonym lub nabytym. Stulejka u mężczyzn uniemożliwia albo utrudnia ściągnięcie napletka – we wzwodzie albo w stanie spoczynku penisa. Stulejka może być użyta jako określenie stanu chorobowego dopiero od pewnego momentu rozwoju organizmu chłopca. U większości noworodków, niemowląt i małych dzieci płci męskiej nie można bowiem odsunąć napletka do rowka zażołędnego i jest to prawidłowy stan fizjologiczny. U noworodków płci męskiej napletek jest sklejony z żołędzią za pomocą mastki, czyli mazistej, białej wydzieliny.

Stulejka to ogólnie rzecz ujmując trudności z odprowadzeniem napletka. Za stulejkę uważa się jednak również taki stan, w którym napletek daje się odprowadzić do rowka zażołędnego, ale w trakcie erekcji, czyli wzwodu prącia, powoduje ucisk i ból. Nieleczona stulejka uniemożliwia lub utrudnia odbycie udanego stosunku płciowego w dorosłym życiu. Wyróżnia się kilka rodzajów stulejki:

1. stulejka pełna (całkowita) – napletek nie pozwala odsłonić żołędzi prącia,
2. stulejka niepełna (częściowa):

• można częściowo odsłonić żołądź prącia,
• można w pełni odsłonić żołądź prącia w stanie bez erekcji,
• można w pełni odsłonić żołądź prącia w stanie erekcji, ale z zaciskaniem się napletka w rowku zażołędnym (załupek).

Załupek (łac. paraphimosis) polega na niemożności sprowadzenia napletka z powrotem na żołądź prącia. Załupek jest najczęściej schorzeniem nabytym. Odciągnięty napletek znajduje się w okolicy rowka zażołędnego i jest zbyt ciasny, wąski, aby żołądź mogła się przez niego przecisnąć. Wyróżnia się trzy główne przyczyny powstawania załupka:

• konsekwencja odprowadzenia stulejki,
• przedwczesne odciągnięcie napletka,
• uraz żołędzi prącia, która ulega obrzmieniu.

W skrajnych przypadkach załupek może prowadzić do niedokrwienia i martwicy żołędzi penisa. Leczenie załupka jest wyłącznie operacyjne.

W początkowym stadium stulejka może być leczona poprzez naciąganie i odprowadzanie rozgrzanego, np. w gorącej kąpieli, napletka. Po ukończeniu przez chłopca drugiego roku życia stulejka jest zwykle leczona wyłącznie operacyjnie. Podczas zabiegu chirurgicznego usuwana jest część lub całość napletka – jest to zabieg obrzezania. W łagodnych przypadkach stosuje się zabieg plastyczny, który polega na poszerzeniu ujścia napletka. Operacja stulejki przeprowadzana jest zazwyczaj w znieczuleniu miejscowym. Rehabilitacja po zabiegu trwa 2-3 tygodnie.