Trądzik a depresja

Choroby psychodermatologiczne wpływają na siebie i wzajemnie się podsycają. Osłabiona psychika nie akceptuje ciała i problemów ze skórą. Problemy skórne, nieatrakcyjny wygląd – wywołują zaburzenia psychiczne. Przy leczeniu należy objąć pacjenta wsparciem zarówno psychicznym, jak i zadbanie o objawy skórne. Pospolity trądzik może wywołać u młodzieży problemy emocjonalne – zaburzenie nastroju, problemy ze snem, zaburzenia odżywiania, obsesje na punkcie własnego wyglądu. To wszystko może prowadzić nawet do myśli samobójczych, depresji i nerwic.

Trądzik to nie tylko choroba wieku młodzieńczego. Może zdarzyć się również u osób dorosłych. Zmiany skórne mogą pojawić się na plecach, ramionach, szyi i twarzy. Trądzik jest dla większości osób dość wstydliwą chorobą. Wstydowi towarzyszy stres i pogłębiające się problemy psychiczne. Co więcej, jest to błędne koło, gdyż powyższe reakcje tylko pogłębiają trądzik. Leczenie, które trwa długo może przyczynić się do obniżonej samooceny, zaburzeń nastroju i coraz mniejszej akceptacji własnego ciała. Pogłębiające się zaburzenia nastroju prowadzą do depresji

• Trądzik młodzieńczy
• Domowe sposoby na trądzik
• Depresja
• Jak pomóc bliskiej osobie z depresją?

W leczeniu trądziku i depresji nie wystarczy psychoterapia i leki przeciwdepresyjne lub samo leczenie objawów skórnych. Należy leczyć obie choroby – zarówno trądzik i depresję. Rodzina powinna być dla chorego wsparciem. Motywować, gdy zwątpi i gdy nie widzi sensu dalszej walki. Pomoc specjalisty jest niezbędna, ale pomoc najbliższych również. Tylko dzięki dobrej współpracy chory może wyjść z depresji i skutecznie wyleczyć trądzik.