W jaki sposób leczyć alergię?

W terapii alergii przede wszystkim unika się narażenia na działanie czynników uczulających i eliminuje się alergen z najbliższego otoczenia alergika. O brak kontaktu z alergenem należy zadbać na początkowym etapie choroby, wówczas nie rozwija się. Przed podjęciem próby unikania alergenu należy go zidentyfikować, czemu służy obserwacja objawów.

Są to:

• alergeny wziewne (pyłki roślin: traw, chwastów i drzew, roztocza kurzu domowego, pleśń),
• alergeny pokarmowe (pokarmy i składniki pokarmowe: orzechy, jaja, gluten, białko mleka krowiego),
• alergeny kontaktowe (stanowią przyczynę alergii skórnych, na przykład jad owadów i metale).

Aby zmniejszyć ryzyko kontaktu z kurzem, należy ograniczyć liczbę starych tapicerowanych mebli, dywanów, zasłon, które stanowią siedlisko roztoczy. Nowe akcesoria należy systematycznie oczyszczać (najlepiej na mokro), a pomieszczenia, w których się znajdują, często wietrzyć. Pościel trzeba prać w wysokiej temperaturze (powyżej 60 stopni Celsjusza), która zabija roztocza. Sposobem na unikanie alergenów jest zaniechanie spacerów w okresie nadmiernego stężenia pyłków roślin, które uczulają. Można to robić po opadach deszczu i o poranku, kiedy rosa utrudnia przemieszczanie się pyłków roślin. Jeżeli borykamy się z problemami ze skórą, powinniśmy wprowadzić do pielęgnacji bezzapachowe kosmetyki hipoalergiczne (bez barwników). W przypadku alergii pokarmowej konieczna jest dieta eliminacyjna, która polega na usunięciu z codziennego jadłospisu produktów uczulających.

• Alergia w ciąży
• Alergia u noworodka
• Alergia na mleko u dzieci
• Rodzaje alergii środowiskowych

Tego typu preparaty nie wyleczą uczulenia, ale złagodzą objawy schorzenia. Aby osiągnąć pożądany rezultat, należy je stosować regularnie. W leczeniu alergii stosuje się takie preparaty jak m.in. leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy, adrenalinę, cholinolityki i leki pobudzające receptory alfa- i beta-adregeniczne. Leki przeciwhistaminowe zapobiegają takim objawom alergii jak: pokrzywka, swędzenie i obrzęk błon śluzowych. Ich skutkiem ubocznym może być senność. Preparaty te stosuje się m.in. w alergicznych chorobach skóry i astmie oskrzelowej. Z kolei glikokortykosteroidy wykorzystuje się w leczeniu wszystkich postaci chorób alergicznych. Jeśli chory boryka się z alergicznym nieżytem nosa, powinien stosować preparaty donosowe, jeżeli z alergią skórną – maści i kremy. Pacjent z chorobami alergicznymi dolnych dróg oddechowych stosuje cholinolityki, które ograniczają wydzielanie śluzu. Przyjmuje się je w postaci wziewnej. Naturalnym lekiem przeciwhistaminowym jest adrenalina. Stosuje się ją u chorych ze stwierdzonymi reakcjami alergicznymi, które mogą zagrażać życiu, na przykład alergią na jad owadów.

Inną metodą leczenia alergii jest odczulanie. Wyróżnia się immunoterapię swoistą polegającą na podawaniu systematycznie rosnącej dawki alergenów, na które pacjent jest uczulony, i immunoterapię nieswoistą, czyli szczepionki bakteryjne, które działają immunostymulująco na układ immunologiczny. Celem immunoterapii swoistej jest wytworzenie tolerancji na alergen. Leczenie trwa od 3 do 5 lat. Wykorzystuje się ją w przypadku alergii na jad owadów i alergii wziewnej. W przebiegu immunoterapii nieswoistej pacjent przyjmuje doustnie antygeny bakteryjne, co skutkuje pobudzeniem komórek układu odpornościowego.