Czy bezsenność można leczyć?

Są przyczyną zmęczenia, osłabienia koncentracji i pamięci, spadku odporności. W czasie snu bowiem organizm się regeneruje, usuwane są toksyny i niepotrzebne składniki przemiany materii.

Gdy za oknem robi się ciemno, w naszym organizmie zwiększa się produkcja melatoniny, hormonu odpowiadającego za uczucie senności. Właśnie wtedy zaczynamy robić się senni, znużeni i odczuwamy chęć położenia się spać. Sen składa się z czterech lub pięciu cykli, które dzielą się na fazy trwające od 90 do 100 minut.

• Faza pierwsza – trwa kilka minut, w tym czasie obniża się produkcja kortyzolu (hormonu stresu), a podwyższa stężenie melatoniny, w efekcie czego – zasypiamy.

• Faza druga – w czasie jej trwania obniża się temperatura ciała i ciśnienie krwi, mięśnie się rozluźniają, a oddech zwalania. Sen drugiej fazy jest płytki i lekki.

• Faza trzecia – określana jako sen wolnofalowy, w czasie którego dochodzi do wyłączenia świadomości, dzięki czemu umysł i ciało mogą się regenerować.

• Faza czwarta – REM (ang. rapid eye movements) – trwa ¼ całego czasu snu. W czasie jej trwania utrwalamy to, czego nauczyliśmy się w ciągu dnia, jak również oddajemy się marzeniom sennym.

• Faza piąta – następuje w niej wyciszenie i regeneracja.

• Leki antydepresyjne na bezsenność
• Bezsenność – skutki
• Bezsenność – o co zapytać lekarza?

Ilość potrzebnego danemu człowiekowi snu uzależniona jest od wielu czynników, m.in. wieku, predyspozycji genetycznych, pory roku, stylu życia i charakteru wykonywanej pracy zawodowej. Najwięcej czasu śpią noworodki (nawet 18 godzin na dobę), najmniej zaś seniorzy. Według badań dorosłemu człowiekowi aktywnemu zawodowo potrzebnych jest co najmniej 6 godzin efektywnego snu, by w pełni zregenerować swoje siły.

Uważa się, że za brak snu odpowiadać mogą czynniki zewnętrzne i wewnętrzne. Zewnętrzne przyczyny bezsenności to: zbyt wysoka temperatura w sypialni, hałas, włączony telewizor lub inne źródło migoczącego światła, niewygodne łóżko i/lub materac.

Za bezsenność o źródle wewnątrzpochodnym odpowiadają choroby, tj.: nerwice, depresja, cukrzyca, schorzenia reumatyczne, bóle o charakterze przewlekłym, nowotwory, bezdech senny, nadczynność tarczycy. W przypadku powyższych problemów konieczna jest odpowiednia diagnoza i podjęcie właściwego leczenia.