Jak żyć z depresją?

Depresja to stan psychiczny i fizyczny człowieka charakteryzujący się chronicznym obniżeniem nastroju, brakiem energii i motywacji do wykonywania codziennych aktywności, a także poczuciem bezsensu. Osoba z depresją jest przemęczona i może nie mieć apetytu, co skutkuje spadkiem wagi ciała. Pod względem nasilenia wyróżnia się depresję łagodną, umiarkowaną i ciężką. Sposób funkcjonowania chorego w społeczeństwie zależy od przyczyny depresji, metody leczenia, liczby nawrotów depresji i okresów remisji.

Depresja wpływa nie tylko na stan psychiczny i fizyczny chorego, ale również na sposób jego funkcjonowania w otoczeniu. Do skutków choroby, w przebiegu której występują głębokie fazy depresyjne i spowolnienie psychoruchowe, zalicza się: pogorszenie jakości życia chorego, ograniczenie zdolności chorego do nauki, pogorszenie relacji z ludźmi z otoczenia, obniżenie aktywności życiowej, brak zainteresowania pracą, spadek wydajności pracy, * absencję chorobową.

Wszystkie te czynniki prowadzą do czasowej lub stałej niezdolności do pracy zawodowej i podjęcia decyzji o przejściu chorego na rentę (podejmuje się ją po konsultacji lekarza z pacjentem). Jeżeli prognozuje się jedynie okresową niezdolność do pracy, wystawia się zwolnienie lekarskie. Moment powrotu do służbowych obowiązków powinien być ustalony z terapeutą.

Osobom, które wróciły do pracy po epizodzie depresji zaleca się, aby skoncentrowały się na rozwijaniu swoich dotychczasowych zainteresowań, a także dbały o relacje z przyjaciółmi i znajomymi, którzy okazują im wsparcie i służą pomocną ręką. Ponadto powinny one wykazywać zainteresowanie tym, co dzieje się w ich okolicy i na świecie. Źródłem informacji mogą być: telewizja, prasa i internet. Osoba po epizodzie depresji, która jest już na emeryturze, nie powinna rezygnować z kontaktów społecznych. Wówczas dzień warto wypełniać obowiązkami i przyjemnościami, na przykład aktywnością sportową lub spotkaniami z przyjaciółmi.

• Depresja atypowa
• Objawy depresji
• Depresja
• Sposoby leczenia depresji

W procesie wychodzenia z depresji ważne jest dzielenie większych problemów na mniejsze. Jeżeli stoi przed nami jedno zadanie do zrealizowania, powinniśmy skupić się tylko na nim, nie na przeszkodach, które są z nim związane. Depresja powoduje, że codzienne czynności wydają się trudne i przytłaczające. Należy je wykonywać krok po kroku, korzystając z pomocy innych osób. Ponadto trzeba rozpraszać uwagę skoncentrowaną na negatywnych myślach i problemach. Depresyjne myśli mogą mieć wpływ na stan pobudzenia, dlatego warto mieć nad nimi kontrolę. Inną strategią jest planowanie pozytywnych aktywności obok nudnych, ale koniecznych do wykonania obowiązków. Zazwyczaj na obraz życia osoby z depresją składa się bowiem jedynie praca, obowiązki domowe i sen. Brak miejsca na przyjemności skutkuje nudą w depresji, która może być odpowiedzialna za obniżony nastrój. Wówczas należy zdiagnozować przyczynę tego stanu (może nią być poczucie izolacji społecznej lub emocjonalnej, samotność) i poszukać sposobów walki z nią.