Łagodny rozrost stercza

Do typowych objawów rozrostu stercza należą:

• częste oddawanie moczu małymi porcjami,
• nykturia, czyli załatwianie potrzeb fizjologicznych nocą,
• uczucie intensywnego i nagłego parcia na mocz,
• niemożność powstrzymania potrzeby oddania moczu,
• bolesność podczas oddawania moczu,
• problemy z rozpoczęciem mikcji,
• zwężenie strumienia moczu,
• wydłużenie czasu oddawania moczu,
• osłabienie strumienia moczu lub przerywany wyciek moczu,
• skapywanie moczu po zakończeniu mikcji,
• zatrzymanie moczu.

Podstawowym badaniem, które pozwala stwierdzić rozrost gruczołu krokowego, jest badanie przez odbyt – niezbyt lubiane przez mężczyzn. Badanie per rectum pozwala ocenić kształt, konsystencję, wielkość i granice gruczołu prostaty. Warto również wykonać USG brzucha, które umożliwia określenie stopnia zalegania moczu. O wiele dokładniejszą ocenę struktury i wielkości stercza niż badanie przez odbyt daje zastosowanie TRUS (ang. Transrectal Ultrasound). W celu zbadania strumienia moczu stosuje się uroflowmetrię. Ocenia ona takie parametry, jak:

• objętość oddanego moczu,
• maksymalny przepływ moczu przez cewkę moczową,
• średni przepływ moczu przez cewkę moczową.

Przyjmuje się, że prawidłowy strumień moczu powinien być większy niż 15 ml/s.

U osób bez silnie wyrażonych objawów przerostu prostaty oraz bez ryzyka rozwoju raka stercza zaleca się obserwację. W poważnych przypadkach klinicznych obserwacja urologiczna przebiega z wykonaniem oznaczenia PSA (ang. Prostatic Specific Antigen). Norma dla PSA wynosi do 4 ng/ml. Niekiedy konieczna jest również transrektalna biopsja gruczołu krokowego. Najczęściej łagodny rozrost prostaty leczy się farmakologicznie, stosując takie leki, jak: doksazosyna, terazosyna, alfuzosyna i tamsulozyna, które powodują rozkurcz mięśni i poprawiają oddawanie moczu. Lekiem hormonalnym stosowanym w przeroście stercza jest finasteryd. Jeśli rozrost gruczołu krokowego daje łagodne objawy, pomóc mogą leki roślinne: wyciąg z kory śliwy afrykańskiej i wyciąg z nasion dyni.

W zaawansowanym stadium choroby konieczne jest leczenie operacyjne. Do chirurgicznych zabiegów, mających na celu leczenie rozrostu prostaty, należą:

• przezcewkowa elektroresekcja gruczołu krokowego (ang. Transurethral Resection of Prostate – TURP),
• wyłuszczenie gruczołu krokowego – stosowane w przypadku dużych zmian prostaty, uchyłków pęcherza moczowego i nowotworów gruczołu krokowego,
• laserowe usuwanie nadmiaru namnożonych komórek gruczołowych (ang. Visual Laser Ablation of Prostate – VLAP).

Leczenie operacyjne rozrostu prostaty wymaga rekonwalescencji, ale skutki leczenia są wyraźne: ustąpienie trudności z oddawaniem moczu i lepsza sprawność seksualna.

Źródła

1. Kużdżał J., Podstawy chirurgii, tom 2, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2010, ss. 356-368, ISBN 97-88374-302-70-8.