Oznaczenie stężenia glukozy we krwi (glikemii na czczo) wykonuje się już podczas pierwszej wizyty lekarskiej w czasie ciąży. W warunkach prawidłowych glikemia na czczo powinna wynosić 60-95 mg/dl (3,3-5,3 mmol/l). Badanie to ma na celu wykrycie i wczesne rozpoczęcie leczenia cukrzycy u kobiet ciężarnych, która nieleczona ma bardzo niekorzystny wpływ na rozwój płodu. Hiperglikemia u matki (podwyższone stężenia glukozy) prowadzi do makrosomii płodu (płód bardzo duży), ale także przyczynia się do jego niedojrzałości i zwiększa zagrożenie powikłaniami położniczymi, takimi jak urazy okołoporodowe, wielowodzie, stan przedrzucawkowy, rozwiązanie cesarskim cięciem i niska ocena noworodka w skali Apgar. Może ponadto stać się przyczyną powstania wad wrodzonych u płodu (wady serca, wady cewy nerwowej) lub nawet obumarcia wewnątrzmacicznego. Warto zaznaczyć, iż wady cewy nerwowej mogą pojawić się w pierwszym miesiącu życia płodowego.