Objawy toksoplazmozy w ciąży

Toksoplazmoza często przebiega bezobjawowo. Mimo wielu osób zakażonych, tylko niewielki procent choruje. Pozostała część populacji nawet nie ma świadomości, że jest nosicielem pasożyta. Wszystkie ssaki, łącznie z człowiekiem, oraz ptaki są żywicielami pośrednimi pierwotniaka, natomiast żywiciel ostateczny to koty domowe i niektóre kotowate. Toksoplazmoza może nie prowadzić do żadnych poważnych konsekwencji. Gdy jednak zakażeniu ulegną osoby z osłabioną odpornością albo kobiety w ciąży, pierwotniak może stać się bardzo niebezpieczny. W pierwszym etapie rozwoju choroby objawy są stosunkowo niewielkie, potem jednak ulegają nasileniu.

Do objawów toksoplazmozy zalicza się:

• powiększenie węzłów chłonnych;
• objawy grypopodobne;
• osłabienie organizmu;
• bóle i zawroty głowy;
• podwyższoną temperaturę ciała;
• bóle mięśni i stawów;
• nadmierne pocenie się;
• czasami pojawiającą się wysypkę;
• powiększenie śledziony i wątroby oraz bóle brzucha występujące w ostrej fazie choroby;
• czasami występującą żółtaczkę;
• stany zapalne w oku;
• zapalenie węzłów chłonnych;
• zapalenie płuc;
• zapalenie mięśnia sercowego;
• bjawy neurologiczne.

Ze względu na różne rodzaje toksoplazmozy niektóre symptomy chorobowe różnią się między sobą. Wyróżnia się trzy typy toksoplazmozy:

• toksoplazmozę węzłową;
• toksoplazmozę uogólnioną;
• toksoplazmozę gałki ocznej.

Czym objawia się każda z trzech rodzajów choroby?

Ponadto, ze względu na sposób zarażenia mówi się o toksoplazmozie nabytej i wrodzonej. Toksoplazmoza nabyta powstaje, kiedy człowiek zarazi się pasożytem poprzez spożycie surowego lub niedogotowanego mięsa z cystami, nieprzegotowanego mleka, niemytych owoców i warzyw, po których mogły chodzić zarażone zwierzęta. Natomiast toksoplazmoza wrodzona polega na przejściu pierwotniaka na płód przez łożysko. Objawy w toksoplazmozie wrodzonej zależą głównie od zaawansowania ciąży w chwili, kiedy kobieta zaraziła się Toxoplasmą gondii. Niestety, pasożyt czyni wielkie spustoszenie w organizmie dziecka i może spowodować małogłowie lub wodogłowie, zwapnienia śródmózgowe, zapalenie siatkówki i naczyniówki, opóźnienia rozwoju umysłowego, powiększenie wątroby i śledziony oraz niedobór płytek krwi. W skrajnych przypadkach pierwotniak skutkuje zapadnięciem w śpiączkę, a nawet zgonem maluszka.